وال استریت ژورنال نوشت: موشک خیبرشکن، اسبکار اصلی زرادخانهٔ تهران است؛ سلاحی ارزان، متحرک و دقیق با برد حداقل ۹۰۰ مایل (حدود ۱۴۴۸ کیلومتر)؛ و اخیراً، ایران از آن در حملات پیچیده استفاده کرده و خود را بهعنوان رقیبی سازگار برای آمریکا ثابت کرده است. «خیبرشکن» با ترکیبی از مسیرهای پروازی، مانورها و سرعتها، سامانههای پدافند هوایی را گیج میکند.
به گزارش روز نو، در ادامه این مطلب آمده: از زمانی که درگیریها از این ماه دوباره شدت گرفته، ایران موشکهای خیبرشکن را به سمت پایگاههای آمریکایی شلیک کرده است، بهگفتهٔ مقامات آمریکایی. آنها میگویند ایران از ترکیبی از مسیرهای پروازی متفاوت، مانورها و سرعتها برای تلاش در گیجکردن سامانههای دفاعی آمریکا استفاده میکند.
تحلیلگران نظامی میگویند خیبرشکنها را میتوان سوختگیری شده نگه داشت و بهسرعت در کامیونها یا وسایل نقلیهٔ دیگر برای پرتاب بارگیری کرد تا از جنگندههای آمریکایی و اسرائیلی که بهدنبال منهدمکردن سامانههای موشکی ایران هستند، گریخت.
بهگفتهٔ تحلیلگران و مقامات، در برخی گونههای این موشک، بخش دماغه که کلاهک انفجاری را حمل میکند و در فاز پایانی پرواز جدا میشود، مجهز به یک موتور کوچک است که آن را قادر میسازد هنگام نزدیکشدن به هدف با سرعت ۶۰۰۰ مایل در ساعت (حدود ۹۶۵۶ کیلومتر بر ساعت)، جهت خود را تنظیم کند
موشکهای بالستیک به جوّ فوقانی یا فضا سفر میکنند و سپس به سمت هدف به پایین سقوط میکنند، اما همهٔ آنها قادر به مانور نیستند. تحلیلگران نظامی که خیبرشکن را مطالعه کردهاند میگویند این موشک میتواند مسیر خود را بیش از برخی موشکهای بالستیک دیگر تغییر دهد تا تشخیص و نابودی آن دشوارتر شود.
بهگفتهٔ مقامات آمریکایی، ایران همچنین پهپادهای پرسرعت و موشکهای پیچیدهٔ کمتری را به سمت همان مکانهایی که با خیبرشکنهای هدایتشونده با ماهواره هدفگیری میکند، پرتاب میکند و تاکتیکهای خود را در طول جنگ تطبیق میدهد.
مقامات میگویند از زمانی که آتشبس فروپاشید، ایران مکرراً مناطق مسکونی را که نیروهای آمریکایی در پایگاههای سراسر خاورمیانه در آنها مستقر هستند، هدف قرار داده است. آنها میگویند ایران همچنین به سراغ رادارهایی رفته است که ستون فقرات پدافند هوایی در سراسر منطقه را تشکیل میدهند؛ راهبردی که پرسنل نظامی آمریکا را در معرض خطر بیشتری قرار میدهد.
فکر میکنم آنچه به ما میگوید این است که ایران توجه میکند، یاد میگیرد و به دنبال راههایی برای رسیدن به ما میگردد»، گفت ژنرال بازنشستهٔ ارتش، جوزف ووتل، که فرماندهی ستاد مرکزی آمریکا (سنتکام) را بر عهده داشته است. «این یک ارتش با توانایی پهپادی پیشرفته است و برنامهٔ موشکی و راکتی داشته است که برای مدت طولانی وجود داشته. آنها تخصص زیادی در این زمینه دارند.»
بهگفتهٔ برآوردهای آمریکا و اسرائیل، پیش از آغاز جنگ تصور میشد ایران ۲۵۰۰ فروند خیبرشکن و دیگر موشکهای میانبرد داشته باشد. فابیان هینتس، کارشناس مستقل موشکی، گفت ممکن است ایران از قطعات ذخیرهشده در پایگاههای زیرزمینی، موشکهای بیشتری مونتاژ کند، اما تأسیسات تولیدی که موتورهای این موشکها در آن ساخته میشد، منهدم شده است.
«ایرانیها در طول جنگ تا حدودی فهمیدند که خیبرشکنها عالی هستند، چون تولیدشان نسبتاً ارزان است، با سامانههای پرتاب انعطافپذیرند و کاملاً مؤثرند»، گفت نیکول گریوسکی، کارشناس استراتژی ایران در مؤسسهٔ علوم سیاسی پاریس (Sciences Po).
ایران خیبرشکنها را به سمت اسرائیل شلیک کرده است که میگوید بیشتر آنها را ساقط کرده است. ایران همچنین ادعا کرده است که دفتر بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، و ستاد فرماندهی نیروی هوایی اسرائیل را با خیبرشکنها هدف قرار داده است. ماه گذشته، ایران حملهٔ دیگری با این موشکها و پهپادهای جتدار اعلام کرد. نتایج آن حملات قابلتعیین نبود.
ایران هزینهٔ ساخت یک خیبرشکن را اعلام نکرده است، اما تحلیلگران میگویند این موشک بسیار ارزانتر از رهگیرهای آمریکایی و اسرائیلی است که برای ساقطکردن آنها استفاده میشوند و بسته به سامانه، هزینۀ هر یک بین ۲ تا ۱۵ میلیون دلار است.
بهنظر میرسد ایران حملات موشکی خود را بهبود بخشیده است، احتمالاً با مطالعهٔ پرتابهای قبلی و یافتن راههایی برای بیشینهکردن احتمال عبور این سلاحها، بهگفتهٔ هینتس.
هینتس گفت ایران «دیده است که چه نوع مانورهایی برای غلبه بر سامانهٔ دفاع موشکی مؤثرتر است. هر بار استفادهٔ جنگی، نوعی داده در اختیار شما قرار میدهد، پس این برای ایرانیها بسیار مفید است.»
او افزود ایران مدتهاست گفته است که خیبرشکن میتواند در مرحلهٔ پایانی پرواز برای فرار از پدافند هوایی مانور دهد
