روابطعمومی بیمه دانا چند وقتی است که یک صفحه پیدیاف را با عنوان «روزنامه دانا» منتشر میکند که در عمل، چیزی بیش از یک صفحه حاوی همان خبری نیست که چند روز قبل در سایت رسمی مجموعه منتشر شده است؛ محصولی که نه از نظر قالب و نه از منظر استانداردهای حرفهای روزنامهنگاری، شباهتی به روزنامه ندارد.
به گزارش روزنو،در ادبیات رسانه، روزنامه یعنی مجموعهای از اخبار، گزارشها، گفتوگوها، تحلیلها و مطالب متنوع که بتواند تصویری جامع از فعالیتهای یک سازمان ارائه دهد و بهطور مستمر و روزانه منتشر شود. اما وقتی محتوای یک «روزنامه» به بازنشر یک خبر قدیمی محدود میشود، و حتی فواصل انتشار منظم ندارد و بیشتر شبیه گاهنامه است، دیگر با یک رسانه مواجه نیستیم، بلکه با برگهای تبلیغاتی روبهرو هستیم که تنها نام «روزنامه» را یدک میکشد.
این شیوه انتشار، پرسشهای جدی را مطرح میکند. اگر خبر موردنظر چند روز قبل در سایت رسمی منتشر شده، چه ضرورتی برای تکرار آن در قالبی به نام روزنامه وجود دارد؟ چرا باید برای محتوایی که پیشتر در دسترس مخاطب بوده، قالبی جداگانه و پرطمطراق تعریف شود، در حالی که هیچ ارزش افزوده رسانهای تازهای به آن اضافه نشده است؟
کارشناسان روابطعمومی معتقدند رسانه سازمانی باید ویترین عملکرد مجموعه باشد؛ از معرفی خدمات و محصولات گرفته تا گزارش عملکرد، گفتوگو با نمایندگان، آموزش بیمهای، مسئولیت اجتماعی و تحلیلهای تخصصی. اما حذف همه این بخشها و تقلیل رسانه به بازنشر یک خبر قبلاً منتشرشده، نهتنها کمکی به اعتبار برند نمیکند، بلکه این تصور را ایجاد میکند که روابطعمومی از تولید محتوای متنوع و حرفهای ناتوان است.
روابطعمومی حرفهای با تعدد صفحات یا تکرار محتوا تعریف نمیشود، اما دستکم باید اصول رسانهداری را رعایت کند. انتشار یک صفحه تکخبری با عنوان «روزنامه»، آن هم درباره خبری که پیشتر در سایت منتشر شده، بیش از آنکه نشانه توان رسانهای باشد، بیانگر فاصله گرفتن از استانداردهای شناختهشده ارتباطات سازمانی است.
شاید زمان آن رسیده باشد که بهجای استفاده از عناوین پرطمطراق و بازنشر محتوای تکراری، بر تولید محتوای باکیفیت، متنوع و اثرگذار تمرکز شود؛ زیرا اعتبار یک رسانه، به نام آن نیست، بلکه به محتوایی است که برای مخاطب تولید میکند.
